زایل کردن و نابود کردن چیزی که بر آن عاشقیم چقدر ساده است . چه زود یک مانع در بین  می نشیند و حجاب عشق میگردد : یک کلمه یک ژست یک لبخند ! عادات خلق و خوها و تمیلات خاص ما بر هستی مان سایه می افکند و آنچه را با طراوت است و روشن مبدل به تیرگی و ملالت می نماید . ما از طریق حرکات زائد و بی رویه خود را فرسوده می کنیم و چیزی را که هشیار و حساس است تیره  آشفته و کدر می نمائیم . از طریق اصطکاک دائمی و از طریق ایجاد امیدها و ناکانی ها پدیده ای را که ساده و زیباست هراسناک مردد و پر از انتظار می کنیم .رابطه جریانی است بسیار پیچیده و دشوار و اندک اند کسانی که می توانند بی زیان از آن عبور کنند عشق در رابطه یک جریان پاک کننده است . و چه تلاش عظیمی بکار می بریم تا خودرا در رابطه باز نگذاریم تا خود را آنچنانکه هستیم آشکار ننمائیم . مسئله این است که ما عشق نداریم . اگر داشته باشیم می خواهیم به شکل خاصی عمل کند آنرا آزاد نمی گذاریم تا خودش عمل کند . ما با ذهن خود عاشقیم نه با قلب خود .مسئله این است که ما عشق نداریم و اگر داشته باشیم می خواهیم به شکل خاصی عمل کند و آنرا آزاد نمی گذتریم تا خودش عمل کند . ما با ذهن خود عاشقیم نه با قلب خود . ذهن است که می تواند رنگ غعوض کند خود را اصلاح کند ولی عشق نمی تواند ذهن می تواند خود را آسیب ژذیر کند اما عشق نمی تواند. ذهن می تواند از رابطه بگریزد و در انزوای حصار خود بماند و می تواند انتخاب گر باشد  می تواند با همه کس در نیامیزد می تواند شخصی و غیر شخصی باشد وتی عشق چنین نیست . عشق قابل مقایسه نیست نمی توان به سویش رفت نمی توان به گردش حصاری کشید و محدوش کرد . مشکل ما این است که آنچه را عشق می نامیم یک ساخته ذهنی است .

................

ادامه دارد ...................